နာနာဘာ၀
ကိုယ္နဲ႔ခင္တဲ႔အႀကားအၿမင္ရတဲ႔မိတ္ေဆြ တစ္ေယာက္ကစင္ကာပူအခုေနတဲ့အိမ္မွာ အသက္ ၂၅ႏွစ္ေလာက္ရွိ တဲ့အစိမ္းေသ ေသခဲ့တဲ့တ႐ုတ္မ နာနာ ဘာဝ တစ္ေယာက္ရွိတယ္ လို႔ေျပာတယ္။ သူနားမလည္ဘူးတဲ့ တ႐ုတ္စကားေတြကိုေျပာေနတယ္ တဲ့--စင္ကာပူမွာတ႐ုတ္ေတြစားတဲ့အစားအစာမ်ိဳးစားခ်င္ေနပုံရတယ္ တဲ့ အခု အိမ္ရွင္ေတြက တျခားအစားအစာမ်ိဳးခ်က္ေတာ့ သူမစားႏိုင္လို႔ ေဒါသေတြ ထြက္ေနတယ္ တဲ့--သူကို အဂၤလိပ္ လိုေျပာလို႔ရတယ္ တဲ့--
ဒါေၾကာင့္အျပင္ကိုအဂၤလိပ္ လိုေျပာၿပီးေခၚထုတ္သြားပါ သစ္ပင္ေအာက္မွာ ပန္းကန္ျပားနဲ႔ တ႐ုတ္အစားအစာေတြ ကိုေသခ်ာေကြ်းပါ ပန္းသီး နဲ႔ လိေမၼာ္သီး တ႐ုတ္ႏွစ္ကူးခါနီးလို႔ အဲဒါလည္းေကြ်းပါ ဆိုလို႔ တနဂၤေႏြေန႔ ညေနကသူတို႔မရွိတုံး ငါလုပ္ၿပီးၿပီ။ ေအးေမာ္ကိုလည္းသူလုပ္တာ၊ အေသလုပ္တာ၊ ငါပဌါန္းရြတ္ေနလို႔ ေအးေမာ္ လြတ္သြားတာ။သူ႔ေနရာကို အစားထိုးခ်င္ေနပုံရတယ္ တဲ့--ေအးေမာ္ ထြက္သြားေတာ့ကံနိမ့္ၿပီး က်န္ေနတာက ငါျဖစ္ေနတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အိမ္ထဲမွာရွိေနရင္ စိတ္ဂေယာက္ဂယက္ျဖစ္မယ္။ အျပင္ေရာက္သြားရင္ေပ်ာက္သြား မယ္ တဲ့။ဒီအိမ္မွာ ငါ့ ကိုမေနနဲ႔ေတာ့ တဲ့ မတတ္သာလို႔ ေနေနရရင္လည္းဘုရားတရားကို အက်အန လုပ္ပါ တဲ့။ ငါေန႔တိုင္း ပဌါန္းရြတ္တာ သူသိတယ္။
အိမ္မွာအဂၤါေန႔ေရာက္ေတာ့ Facebook မွာပါတဲ့ တန္ျပန္ယၾတာကိုလုပ္ပါေလေရာ။မနက္က အီၾကာေကြးဝယ္လာၿပီး ေမာ့အိုဗာတင္းေသာက္တယ္။ ခါတိုင္းေနေတြထက္စိတ္ဂေယာက္ကယက္ေတြျဖစ္တယ္။ ယၾတာေၾကာင့္ပဲလားမသိပါ။ ဒါနဲ႔ senior corner မွာေျမးႀကီးကိုႀကိဳဖို႔ခပ္ေစာေစာသြားထိုင္လိုက္တယ္။အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ဟင္းေႏႊးထမင္းေတြဘာေတြစားၿပီး ေျမးႀကီးကိုေရခ်ိဳးေပးလိုက္တယ္။ေရခ်ိဳးေပးၿပီးမ်က္ႏွာသုတ္ပုဝါကိုတန္းမွာထားရင္းသမီးတို႔အခန္း က အခန္းဆီးမဖြင့္ရေသးလို႔အခန္းဆီးကိုဆြဲဖြင့္တယ္။ ျပဴတင္းေပါက္တံခါးကိုဖြင့္ေနခ်ိန္မွာ မိန္းမတစ္ေယာက္တ႐ုတ္လိုေျပာသံကိုဖုန္းထဲကထြက္လာသလိုမ်ိဳးငါ့ေနာက္ကေနျကားလိုက္ရတယ္။ၾကည့္လိုက္ေတာ့ မြန္မြန္ ညဝတ္ဆြယ္တာအမဲႀကီးပဲေတြ႕တယ္။ဖုန္းမ်ားမပိတ္မိလို႔လားဆိုၿပီး ေျမးငယ္ဖုန္းကိုဖြင့္ၾကည့္တယ္။ ဘာမွထူးျခားမႈမရွိ။ အိမ္ေရွ႕ မွာ အဝတ္အစားလဲေနတဲ့ ေျမး ႀကီးကို မင္းေစာနက ဖိုးဖိုး ကိုတ႐ုတ္လိုေျပာသလားလို႔ေမးေတာ့ မေျပာပါဘူး တဲ့။ငါ့ ဘဝမွာ ေနျပည္ေတာ္မွာတုံးကေျခာက္တာခံခဲ့ရဘူးၿပီ။ အဲဒီတုံးကကိုယ့္ကိုကိုယ္ အေျခာက္ခံရတာ ေသခ်ာတယ္ဆိုတာ ကိုယ္ပဲသိတယ္။စိတ္လည္းမပ်ံ ့လြင့္ပါဘူး။ အခုလည္းတ႐ုတ္မ အသံနဲ႔ တ႐ုတ္လိုေျပာတာကိုပီပီသသၾကားလိုက္ရတာ ကိုယ့္ဖါသာေသခ်ာပါတယ္။ငါ depression ဝင္ေနလို႔မဟုတ္ဘူး။ ေအးေမာ္ရွိတုံးကလည္းေန႔တိုင္းအဲဒီျပဴတင္းေပါက္ေတြကိုဖြင့္သလိုငါလည္းေန႔တိုင္းဖြင့္ေပးပါတယ္။ငါနားၾကားလြဲတာ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးဆိုတာ ကိုယ့္ဖါသာေသေသခ်ာခ်ာသိပါတယ္။အရင္တုံးက ေျမးႀကီးလုံးဝမေၾကာက္တတ္ပါဘူး။အခု အဖိုးအခန္းထဲလွဲေနလို႔ အိမ္သာသြားခ်င္ရင္ ခုန္ဆြခုန္ဆြ လုပ္ေနတယ္။အဖိုးက အိမ္သာေရွ႕ထိလိုက္ရတယ္။ သူဘာကိုေၾကာက္ေနတာလဲ? အဖိုးထြက္ရင္လိုက္ထြက္တယ္။ အရင္က သူ႔ဖါသာအိမ္ထဲမွာ တစ္ေယာက္ထည္းေနရဲတယ္။ အခု တမိုးေအာက္ထဲမွာေတာင္ အနားမွာလူမရွိရင္မေနရဲဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲ? အိမ္တက္မလုပ္ရေသးဘူး။ ရြတ္ဖတ္သရစၥယ္ မလုပ္ရေသးဘူး။ပဌါန္းသာရြတ္ေနၾကတာ ႐ိုးရာ ကိုလုပ္ဖို႔ ပ်က္ကြက္ေနၾကတယ္။
ဒါေၾကာင့္အျပင္ကိုအဂၤလိပ္ လိုေျပာၿပီးေခၚထုတ္သြားပါ သစ္ပင္ေအာက္မွာ ပန္းကန္ျပားနဲ႔ တ႐ုတ္အစားအစာေတြ ကိုေသခ်ာေကြ်းပါ ပန္းသီး နဲ႔ လိေမၼာ္သီး တ႐ုတ္ႏွစ္ကူးခါနီးလို႔ အဲဒါလည္းေကြ်းပါ ဆိုလို႔ တနဂၤေႏြေန႔ ညေနကသူတို႔မရွိတုံး ငါလုပ္ၿပီးၿပီ။ ေအးေမာ္ကိုလည္းသူလုပ္တာ၊ အေသလုပ္တာ၊ ငါပဌါန္းရြတ္ေနလို႔ ေအးေမာ္ လြတ္သြားတာ။သူ႔ေနရာကို အစားထိုးခ်င္ေနပုံရတယ္ တဲ့--ေအးေမာ္ ထြက္သြားေတာ့ကံနိမ့္ၿပီး က်န္ေနတာက ငါျဖစ္ေနတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အိမ္ထဲမွာရွိေနရင္ စိတ္ဂေယာက္ဂယက္ျဖစ္မယ္။ အျပင္ေရာက္သြားရင္ေပ်ာက္သြား မယ္ တဲ့။ဒီအိမ္မွာ ငါ့ ကိုမေနနဲ႔ေတာ့ တဲ့ မတတ္သာလို႔ ေနေနရရင္လည္းဘုရားတရားကို အက်အန လုပ္ပါ တဲ့။ ငါေန႔တိုင္း ပဌါန္းရြတ္တာ သူသိတယ္။
အိမ္မွာအဂၤါေန႔ေရာက္ေတာ့ Facebook မွာပါတဲ့ တန္ျပန္ယၾတာကိုလုပ္ပါေလေရာ။မနက္က အီၾကာေကြးဝယ္လာၿပီး ေမာ့အိုဗာတင္းေသာက္တယ္။ ခါတိုင္းေနေတြထက္စိတ္ဂေယာက္ကယက္ေတြျဖစ္တယ္။ ယၾတာေၾကာင့္ပဲလားမသိပါ။ ဒါနဲ႔ senior corner မွာေျမးႀကီးကိုႀကိဳဖို႔ခပ္ေစာေစာသြားထိုင္လိုက္တယ္။အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ဟင္းေႏႊးထမင္းေတြဘာေတြစားၿပီး ေျမးႀကီးကိုေရခ်ိဳးေပးလိုက္တယ္။ေရခ်ိဳးေပးၿပီးမ်က္ႏွာသုတ္ပုဝါကိုတန္းမွာထားရင္းသမီးတို႔အခန္း က အခန္းဆီးမဖြင့္ရေသးလို႔အခန္းဆီးကိုဆြဲဖြင့္တယ္။ ျပဴတင္းေပါက္တံခါးကိုဖြင့္ေနခ်ိန္မွာ မိန္းမတစ္ေယာက္တ႐ုတ္လိုေျပာသံကိုဖုန္းထဲကထြက္လာသလိုမ်ိဳးငါ့ေနာက္ကေနျကားလိုက္ရတယ္။ၾကည့္လိုက္ေတာ့ မြန္မြန္ ညဝတ္ဆြယ္တာအမဲႀကီးပဲေတြ႕တယ္။ဖုန္းမ်ားမပိတ္မိလို႔လားဆိုၿပီး ေျမးငယ္ဖုန္းကိုဖြင့္ၾကည့္တယ္။ ဘာမွထူးျခားမႈမရွိ။ အိမ္ေရွ႕ မွာ အဝတ္အစားလဲေနတဲ့ ေျမး ႀကီးကို မင္းေစာနက ဖိုးဖိုး ကိုတ႐ုတ္လိုေျပာသလားလို႔ေမးေတာ့ မေျပာပါဘူး တဲ့။ငါ့ ဘဝမွာ ေနျပည္ေတာ္မွာတုံးကေျခာက္တာခံခဲ့ရဘူးၿပီ။ အဲဒီတုံးကကိုယ့္ကိုကိုယ္ အေျခာက္ခံရတာ ေသခ်ာတယ္ဆိုတာ ကိုယ္ပဲသိတယ္။စိတ္လည္းမပ်ံ ့လြင့္ပါဘူး။ အခုလည္းတ႐ုတ္မ အသံနဲ႔ တ႐ုတ္လိုေျပာတာကိုပီပီသသၾကားလိုက္ရတာ ကိုယ့္ဖါသာေသခ်ာပါတယ္။ငါ depression ဝင္ေနလို႔မဟုတ္ဘူး။ ေအးေမာ္ရွိတုံးကလည္းေန႔တိုင္းအဲဒီျပဴတင္းေပါက္ေတြကိုဖြင့္သလိုငါလည္းေန႔တိုင္းဖြင့္ေပးပါတယ္။ငါနားၾကားလြဲတာ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးဆိုတာ ကိုယ့္ဖါသာေသေသခ်ာခ်ာသိပါတယ္။အရင္တုံးက ေျမးႀကီးလုံးဝမေၾကာက္တတ္ပါဘူး။အခု အဖိုးအခန္းထဲလွဲေနလို႔ အိမ္သာသြားခ်င္ရင္ ခုန္ဆြခုန္ဆြ လုပ္ေနတယ္။အဖိုးက အိမ္သာေရွ႕ထိလိုက္ရတယ္။ သူဘာကိုေၾကာက္ေနတာလဲ? အဖိုးထြက္ရင္လိုက္ထြက္တယ္။ အရင္က သူ႔ဖါသာအိမ္ထဲမွာ တစ္ေယာက္ထည္းေနရဲတယ္။ အခု တမိုးေအာက္ထဲမွာေတာင္ အနားမွာလူမရွိရင္မေနရဲဘူး။ ဘာေၾကာင့္လဲ? အိမ္တက္မလုပ္ရေသးဘူး။ ရြတ္ဖတ္သရစၥယ္ မလုပ္ရေသးဘူး။ပဌါန္းသာရြတ္ေနၾကတာ ႐ိုးရာ ကိုလုပ္ဖို႔ ပ်က္ကြက္ေနၾကတယ္။
Comments
Post a Comment